Toen Jordy van het mkd naar de volgende stap onderwijs toe was werd het de mytylschool de ruimte in bergen. Op school is er in de vorm van fysiotherapie in hetzelfde jaar weer gestart met paardrijden bij duinmanege van Poelenburgh in schoorl


Jordy heeft in 2006/2007 een aantal lessen in mogen vallen en dit ging erg fijn, niet alleen voor zijn motoriek, vooral voor zijn inzicht in zichzelf en zelfvertrouwen is het een enorme stap voorwaarts geweest. Jordy had gelijk een klik met een van de pony`s en dit was Pieter-Frans een grote vriendelijke haflinger met een super zacht karakter die de kinderen en zo ook Jordy een enorm gevoel van zelf kunnen kon geven.

Wij zijn er vaak naar toe gegaan en namen ook Kayley, Jordy zijn zusje mee, die zo blij werd van al de pony`s dat ze snel daarna ook voor het eerst op een pony rondstapje, wel samen met een van ons want met 4 jaar heb je best veel te leren en is een pony sterk en lief tegelijk.

Toen kwam het moment dat Pieter-Frans kreupel werd en Jordy die inmiddels buiten school ook even lekker op Pieter kon rijden, niet meer op zijn rug kon. Dat was het moment dat we zagen dat er een mooie vriendschap was ontstaan tussen onze kids en Pieter-Frans. Want het gaat niet alleen om het rijden, het samen knuffelen en borstelen deed al wonderen. Zodra Pieter weer mee kon lopen met de lessen van school was Jordy er snel bij om weer samen even in het bos te lopen, dit miste hij wel heel erg, Jordy is dol op het bos en kon er zelf de kracht niet meer voor vinden om dit te doen, nou daar wilde Pieter-Frans natuurlijk wel mee helpen…….

Toen er een heel moeilijk moment kwam dat er een busgenootje van uit de bus waar Jordy mee naar school en weer naar huis komt, kwam te overlijden kon Jordy het niet opbrengen om afscheid te nemen, erg in zichzelf en vaak met tranen verstopt onder Pieter-Frans zijn manen kwam er heel langzaam een stukje ruimte om er soms over te praten.

En toen Jordy op een dag weer even met Pieter-frans in het bos was geweest zei hij tegen mij: Mam ik wil nu afscheid nemen… en ook op zijn eigen manier gedaan! Wat kan aangeven hoe bijzonder een band met een dier, in ons geval een pony kan zijn.

Toen Jordy het niet meer op kon brengen om met school te rijden kwamen we nog steeds zo niet meer keer per dag even bij pieter-frans om te vertellen wat er was gebeurd of waar Jordy erg meezat.

daar was afgelopen zomer een erg verdrietig nieuws, Pieter-Frans was weer kreupelen moest naar de dierenarts met naar alle waarschijnlijkheid een einde, toen hij bij de dierenarts was en daar eigenlijk nog heel gelukkig bleek te zijn,hij mocht rustig op zijn eigen manier rondwandelen en dat ging hem goed af.

Wij hadden ondertussen na het bericht heel voorzichtig aan Jordy en Kayley verteld waar Pieter-Frans was, en dat Pieter niet met pijn kan lopen dus misschien al naar zijn sterretje zou willen gaan…….als het daar de tijd voor was.

 

 

Kort daarop vertelde instructrice Wendy (aan moeder Elma) dat Pieter-Frans geen pijn had als hij gewoon lekker kon rondwandelen, en zo blij was dat hij dit gewoon kan blijven doen, yes dacht ik….al drong het niet echt tot mij door Jordy heeft vanaf de zomervakantie veel pijn gehad, en is vaak ziek geweest wij hadden die ochtend een emotioneel gesprek op school, het ging gewoon niet lekker met ons mannetje, en dan merk je als je zo op elkaar bent ingespeeld als gezin dat het voor ons 4tjes een moeilijke tijd was. En pas na een paar dagen dringt het tot je door en konden we voorzichtig tegen Jordy en kayley vertellen dat Pieter kan blijven! het gaat weer beter….

hij zou erg graag elke dag door jullie worden geknuffeld…Willen jullie dat ook……? toen kwam er heel voorzichtig een : …echt waar, dus het gaat okay…..


Nadat ze allebei het besef hadden dat Pieter goed ging en dat ze er elke dag voor mogen zorgen kwamen de mooiste ideeën boven tafel van roze halster (wat een idee was van kayley)en gelijk werd weggestemd door Jordy, het is wel een jongen hoor! tot en met de indeling van de poetskist en de verhalen die hij dan allemaal verteld gaat krijgen, gaf dat een heleboel rust en blijdschap bij ons allemaal.

 

Dit kwam op een heel goed moment, Pieter-Frans mocht tijdelijk bij een van Jordy zijn verpleegkundige staan, toen Jordy met een erge infectie met spoed weer in het ziekenhuis terecht kwam en daar 6 dagen moest blijven. Jordy kwam weer thuis en moest flink aansterken, ondertussen stond Pieter-Frans buiten en dat was voor Jordy niet te doen.

 

het even vertellen en knuffelen werd heel erg gemist en gelukkig vlak voor kerstmis…


Heeft Pieter-Frans een fijne plek gevonden vlak bij,
samen met paardenmaatjes gaat heerlijk elke dag naar buiten
en heel belangrijk ook een plek waar Jordy en Kayley samen
kunnen knuffelen,poetsen en hele verhalen vertellen zo vaak ze maar willen!

 

 

 

…en Pieter Frans… hij vind het allemaal goed!